drie keer geflest

Bij binnenkomst van de supermarkt signaleer ik de aanbieding van de sixpacks biertjes. Dat treft, we krijgen bezoek dit weekend. Verder vullen mijn zoon en ik de kar met de gebruikelijke boodschappen en producten waar vooral zestienjarigen  waarde aan hechten zoals reuze-mergpijpen en chips. Bij de kassa wacht ons een verrassing. De caissière wil bij het signaleren van de sixpacks het identiteitsbewijs van mijn zoon zien.

‘O dat is niet nodig hoor, hij is met mij mee!’ opper ik, maar dat blijkt een overbodige mededeling. Hij moet evengoed zijn id laten zien en die heeft hij niet op zak. De caissière verontschuldigt zich, het zijn de regels. De biertjes kunnen niet mee zonder het bewijs dat zoonlief zijn zestiende verjaardag al heeft gevierd. Ik zie geen andere oplossing dan mijn zo behulpzame zoon naar buiten te sturen en zelf woest de bulk uit en in te pakken. Ik krijg zin om keihard ‘Chef’ te gillen.

Buiten staat mijn zoon te wachten om de boodschappen in de auto te laden. Zelf ga ik verhaal halen bij de cheffin en die kan slechts bevestigen dat ze geheel met me meegaat in mijn stelling dat dit ronduit belachelijk is. Haar relaas: een dag eerder kregen ze controle en is eenzelfde voorval reden geweest tot een berisping.

Zaterdagavond vraagt onze oudste zoon of hij een paar biertjes of een flesje wijn mee mag nemen naar een feestje. Zo gaat dat met arme studenten, de cadeautjes komen gewoon uit jouw voorraad.

‘Een paar biertjes dan,’ zeg ik gul; de verwachte visite is nog niet geweest. Die komt zondagmiddag. Als het bijna zover is ga ik naar de schuur voor een paar blikjes om die verder te koelen in de koelkast. Ik vind er geen een. Van de zestien blikjes die ik had is er werkelijk geen een te vinden. Zelfs het blauwe kratje ziet er eng leeg uit. ‘Waar is die krent van een student?’

Er rest mij niets anders dan naar het dichtstbijzijnde pompstation te rijden. Die hebben vast gekoeld bier. Nee dus, mag vast niet want daar heb je natuurlijk weer een vergunning voor nodig. Dan maar naar C 1000, de winkel die dag en nacht open is. Behalve zondag 21 maart dan. De snackbar aan de overkant biedt misschien uitkomst. En ja hoor, nog keuze uit twee soorten ook. Ik koop blij vier biertjes en vertel de klungel achter de kassa dat zo’n zelfde lummel als hij al mijn bier had meegenomen. Hahahaha. Maar het lachen vergaat me snel bij het afrekenen.