toneel 2

Geschreven voor het NHD 2001

Gezien: Toneelstuk Zoete Melk met Brokken, tragikomedie van Jacques Vriens, opgevoerd door  acht leden van Toneelvereniging Genesius. Regie: Ronald Schot, 17 november in het Dienstencentrum van Uitgeest.

Het leden tekort werd vindingrijk opgelost door toneelvereniging Genesius. De lichten gingen uit en de televisie aan. ‘Toch nog Big Brother,’ verzuchtte één van de jongere in het publiek die waarschijnlijk liever thuisgebleven was. Niet dus, d.m.v. een grappig videofilmpje werd de toneeluitvoering Zoete Melk met Brokken aangekondigd en werd het publiek een blik in de kleedkamers van de spelers gegund. Dat scheelde al weer een lid die anders de voorstelling had moeten aankondigen. De wijze waarop de spelers met de nieuwsgierige camera omgingen was op zich al een schouwspel. Debuutspeler Jeroen Bakker was heel duidelijk tegen de cameraman: ‘Rot op, man!’

Het toneelstuk Zoete Melk met Brokken speelt zich af in een huiskamer waar de laatste dertig jaar weinig meer veranderd is. Het is het ouderlijk huis van Victor, Susan en Jet. Jet woont er nog steeds en zorgt, inmiddels met behulp van een pittige verpleegster, al jaren voor vader die stervende lijkt. Jet is een zonderling type die alles in het huis gelaten heeft zoals, de inmiddels overleden, moeder het achterliet. In de huiskamer zitten de door Jet opgetrommelde zus Susan met haar zoon Wouter. Susan is duidelijk geïrriteerd over het feit dat ze alweer moest komen terwijl ‘het best wel goed gaat met vader,’ zoals Jet nu zelf zegt. “En nu gaat hij alweer niet dood !?” roept Wouter er met een verontwaardigde blik naar zijn moeder achteraan. Carina de Jong-Hoope die de rol van de getergde en bittere Susan speelt, doet dat overtuigend. De dialogen tussen haar en haar zoon, rol van Jeroen Bakker, zijn grappig en heel herkenbaar. Al hapert Bakker af en toe even, hij zit toch lekker in zijn rol.

Niet alleen zus Susan is opgeroepen. Jet bekent voorzichtig dat ze ook Victor en zijn gezin heeft gevraagd om, na 21 jaar vanuit Amerika naar huis te komen vanwege vaders toestand. Dit tot grote woede van Susan die vreselijk tekeer kan gaan. Jet, die daar niet tegen kan, kruipt bij elke ruzie en stemverheffing in haar schulp en zingt dan wiegend ’schuitje varen theetje drinken’. De rol van vreemde zus is er een waar veel uit te halen valt. Daar wordt door Gerda Pie ook goed gebruik van gemaakt. De meelijwekkende Jet kan ineens hele diepzinnige dingen zeggen waaruit blijkt dat ze niet eens zo erg gek is. De opkomst van Victor is er een met veel bravoure. Dick Kortekaas die de rol van ‘de gemaakte zakenman’ Victor speelt doet dat met een onvervalst Amerikaans accent dat hij eensklaps laat vallen als Susan hem een huichelaar noemt. Het stuk zit vol komische en duidelijke dialogen. Daarnaast lopen de ruzies hoog op en zijn de beledigingen niet van de lucht. Nare voorvallen die altijd heel angstvallig geheim werden gehouden komen ineens op tafel maar worden maar half uit de doeken gedaan. Het publiek wordt daardoor steeds aan het nadenken gezet. In het stuk komt het goed tot uit uiting dat een ieder in dit gezin vecht met zijn eigen pijnlijke herinneringen en beleving van het verleden. Zus Jet komt uiteindelijk met een verrassende oplossing voor het familiedrama.