zomer voorbij

Het strandhuis is weer naar de kust gesleept. Ieder jaar heeft het weer veel voeten in aarde voordat je op je gat kunt gaan zitten. Maar nu, ruim drie weken verder kan het grote genieten beginnen. Het weekend na koninginnedag was het nog koud maar de pinksterdagen waren al heerlijk.

Jammer genoeg is dat de tuin niet voor het strandseizoen op orde is gekomen. Daar was ik al bang voor. Na de verbouwing herkende ik mijn huis niet meer terug, maar helaas moet ik zeggen, ook mijn tuin niet. Wat een klerezooi. Manlief heeft al wel een paar pogingen gedaan om het aanzicht te verbeteren maar de laatste keer dat hij bezig was in de tuin, zag het er voor mij als leek heel erg onlogisch uit. De steentjes werden uit het terras van de achtertuin geplukt om vervolgens de voortuin mee te bestraten. We hadden eerst twee opengebroken straten nu hebben we er drie. En nu is het al weer een poos wachten op zin om de tuin verder af te maken, denk ik.

‘Als het mooi weer is moet je ervan genieten,’ vindt de echtgenoot en zeurt verder mijn kop gek om na ons werk meteen boodschappen te doen en dan linea directa naar het strand  te racen. Ik sputter tegen met argumenten als bergen wasgoed, werk in en vooral om het huis. Niks mee te maken, vindt hij. Alsof alleen dit weekend de zon zal gaan schijnen, het is nu of nooit.

Als ik thuiskom uit mijn werk, ligt er een brief op tafel: ‘Ik ben boodschappen aan het halen.’ Omdat ik vrees dat er vooral chips, koek en andere lolversnaperingen zullen worden ingeslagen, snel ik naar de winkel.

Te laat. De schat staat de boel al in tassen te proppen, rekent 120 euro’s af – dus het moet wel genoeg zijn voor vier dagen – en grijnst zijn tanden bloot. Ik zag nog net een slap kropje sla (die heb ik nooit, altijd ijsbergsla) de tas in gaan. Ik besluit niet te zeuren, sla is sla. Wel vraag ik, of er verder nog iets groens tussen de boodschappen zit. Hij dacht van wel.

plezier met bier

Thuis blijkt dat een blik tapbier te zijn. Inderdaad groen, maar niet het groen wat ik bedoelde. Hij lijkt er erg blij mee, weet van gekkigheid niet hoe hij het moet koelen. Tot zijn teleurstelling past het niet in de vriezer. Daar het zo’n beetje zijn belangrijkste aankoop is ploetert hij net zo lang tot hij zeker weet dat het bier wel gekoeld wordt. Ik kan bij lange na niet alles in de fietstassen krijgen voor naar het strand dus laat ik heel wat eten thuis… behalve het bier.

Die avond zitten we op het strand met vrienden aan de stamtafel en staat BIER er op. Erg gezellig. De volgende morgen vertrek ik zo snel mogelijk op de fiets naar de dichtstbijzijnde supermarkt om nog wat groente in te slaan en vooral drinken. Het is de kinderen zowaar gelukt om binnen twee weken een voorraad drank weg te slurpen waar ik thuis twee maanden mee gedaan zou hebben. Flink aan het uitdelen geweest dus onder hun strandvriendjes. Dat ook het vat bier op is kan me even niks schelen.

We hebben heerlijke dagen gehad en het huisje behoorlijk leeggegeten achtergelaten. Nu is het weer stukken minder aangenaam en geniet ik thuis van een welverdiende avond. Manlief is ergens in Duitsland aan het fietsen met vrienden en de kinderen zijn samen naar het strand vertrokken. Met nieuwe voedselpakketten uiteraard.